Trebiñuko herritarrei hitza emateko eskatu dio Legardak Espainiako Gobernuari, Araban sartzeari buruz erabaki dezaten: "Ez al litzateke hobe euren bizitzarekin zer egin nahi duten galdetzea?"

Mikel Legarda Euskal Taldeko diputatuak Kongresuan erreklamatu du Trebiñuko enklabean Araban sartzearen inguruko erreferenduma egin ahal izatea, barrendegi horretako udalek hala eskatuz gero.                             

Legardak ibilbide historiko bat egin du barrendegi honen aldarrikapenei buruz. Hasiera dokumentatua 1646an kokatu du eta azpimarratu du, herritarrei urrats administratibo hau ematen uzten ez zaien bitartean, 60ko hamarkadan Trebiñuko parrokiak, "pastoral beharrengatik", "Burgosko elizbarrutitik Gasteizkora" pasa zitezen ahalbidetu zuela, "bizilagunen aldetik  baiezko erantzun orokorra” eman zela gogoratuz. Era berean, Konstituzioa onartu ondoren kontsulta bat egin zela gogoratu du, zeinak baiezko borobila jaso baitzuen, baina desanexio prozesua "Gaztela eta Leongo erakundeen txosten negatiboek" geldiarazi zutela.

Angel Victor Torres Lurralde Politikako eta Memoria Demokratikoko ministroaren erantzuna jasotakoan eta erantzuna “barregarria” izan dela esandakoan diputatu jeltzaleak gogora ekarri ditu duela 30 urte baino gehiago argitaratutako Miguel Angel Petit kazetariaren gogoeta batzuk: "Trebiñuko arazoa, batez ere, herritar guztien arazoa da, bitxia bada ere, mundu guztiak zentzu komunik gabe esan dituen auziari buruz hitz bat ere esan ezin duten bakarrak". Hitz horiek bere eginez, Legardak ministroari galdetu dio: "Ez al litzateke hobe trebiñarrei zuzenean galdetzea beren bizitzarekin zer egin nahi duten?".

Euskal Taldeko diputatuak gogorarazi duenez, "Trebiñuko herritarren zati handi batek Gasteizen eta Araban garatzen du bere bizitza, eta erroldatze asko egiten dira lurralde horretan, hurbileko zerbitzu publikoak izateko". Hori dela eta, "Arabako Foru Aldundiak Trebiñun aldi baterako eta enklabeari behin betiko irtenbidea eman arte" ematen ditu zerbitzu horiek, eta kontsulta egitea aldarrikatu du.