Hondarribian bizitzeko eskubidea ez da leloekin defendatzen, konponbideak bilatuz baizik
EAJ-PNVk Memoria Historikoaren Legearen bidea aztertzea proposatzen du; bide horrek etxebizitza horien egoerari irtenbidea eman eta argia ekar diezaioke.
03Irailak IrailaK 03 |
HONDARRIBIA
Beste behin ere, legegintzaldi honetan behin eta berriz errepikatu den eredu baten aurrean gaude: arazo edo zailtasun baten aurrean, errua eta erantzukizuna beti besteena da. Eta ia beti, EAJ-PNVrena.
Bizilagun batzuek beren etxebizitzen etorkizunagatik duten kezkaren aurrean, Abotsanitzek horrelako ohar bat argitaratzea arduragabekeria eta kaltetutako familiekin enpatia falta erabatekoa iruditzen zaigu. Hiru urte igaro dira eta bizilagunek oraindik konponbideen zain jarraitzen dute, udal-gobernuak erantzukizunak kanpoan bilatzen jarraitzen duen bitartean.
Leloek, pankartek eta banderek ez dute jada balio arazoei erantzuteko hiru urte izan direnean eta horiek konpontzeko ezintasuna erakutsi denean.
Eta garrantzitsua den zerbait argitu behar da. EAJ-PNVk onartutako 2017ko HAPOk ez zuen egoera hori jasotzen. 2023ko HAPO berriaren hasierako onarpenak ere ez zuen aurreikusten etxebizitza horiek elementu discordante gisa hartzea eta haien desagerpena sustatu behar izatea. Egoera hori geroago sortu zen, izapidetzean egindako txostenen ondorioz.
Ez dugu zalantzan jartzen Udalak araudia bete behar duenik, eta ez dugu beste erakundeek legezko xedapenik urratzea nahi. Defendatzen duguna da etxebizitza horiek babesteko aukera guztiak aztertu behar direla eta, bereziki, Memoria Historikoaren Legearen bidea, arazo honi irtenbidea eman eta argia ekar diezaiokeena.
Bide hori legegintzaldi honetan bertan planteatu zen. 2023ko urrian, EAJ-PNVk PSEk proposatutako ekimenaren alde bozkatu zuen, Mouriscot memoria historikoaren ikuspegitik babesteko. Abotsanitz eta EH Bilduren udal-gobernuak aurka bozkatu zuen.
Gaur egun, etxebizitza horiek bizi duten egoeraren aurrean, bide hori berriro aztertzeko eta horiek babestea eta beren balio historiko eta memoriala ere zaintzea ahalbidetuko duen konponbide bat bilatzeko unea dela uste dugu.
Hondarribian bizitzeko eskubidea ez da lelo baten bidez defendatzen. Lanean, erabakiak hartzen eta konponbideak bilatzen baizik.
